"دو پای چوبی در دادگاه الهی" منتشر شد

با وجودیکه بیش از چهل سال است دور از وطنم، جهان وطن نیستم، هنوز ایرانی‌ام. هنوز با به یاد آوردن ترانه های کوچه- پس کوچه های تهران، قیل و قال مردمش، آب و هوایش قلبم تند می زند و دلم برای شان تنگ می شود. هنوز هم روحم در شهرهای وطنم، (از شمال تا جنوب، از شرق تا غرب) می گردد. و با خاطراتش دل خوش می دارم. هنوز هم آنجا را دوست دارم و تحمل اینکه کسی بدش را بگوید ندارم. "معشوق من وطنم" خوب است. اندیشه بد از او دور باد.

           
تصویر بزرگ شده رو و پشت جلد 

کتابهای منتشر شده از همین نویسنده

فرهنگ بی فرهنگها
تاریخ انتشار: اردیبهشت ۱۳۷۱
گوشه ای از کتاب: می ترسیدم روزی رسد تا جامعه مان به آن حد تغییر کند که فرهنگ ما بی فرهنگها همچون لجنزاری زیر امواج خروشان فرهنگ باستانی مان مدفون شود.

نگران بودم از روزی که به جای فحش رکیک شعری از خیام یا مثالی از سعدی گویند.

و جملات رکیک تبدیل به حکایت ادبی شود. برایم غمنگیز بود تصور روزی که کسی پیدا نشود در سرزمین پهناور ایران تا ذکر خیرش پس و پیش و گوز و چس شیشکی و آروغ باشد.

خوشبختانه این وحشت و ترس و نگرانی برای حفظ سنتهای ملی با به ثمر رسیدن انقلاب برطرف شد...
همین کتاب ص۷
نکته: این کتاب مملو از ایرادات املائی و دستوری است.